In januari was er voor het personeel van het Scheperziekenhuis een Gezondheidsmarkt georganiseerd, waar allerlei stands stonden met bedrijven, die iets in de aanbieding hadden. Zo ook CQ, want wij bieden tenslotte workshops aan die refereren aan het geestelijk welzijn van mensen. Want wanneer je je goed kunt uitleven in een creatieve bezigheid, zit je lekker in je vel en kun je ook je werk goed aan. Hopelijk zetten veel bedrijven in op deze vorm voorkomen van ziekteverzuim.Ik mocht ook een paar uur achter de tafel zitten en kwam zo in gesprek met een van de andere standhouders, die met schminken bezig is. Ook in het kader van gezondheid of revalidatie wordt dit middel wel ingezet.
Voor mijzelf ben ik een paar dagen aan het bijhouden waar ik per dag mee bezig ben. Dat op zich is al een hele klus, maar het gaat er vooral om, of ik wel de dingen doe, die je van een manager mag en moet verwachten. Wat mij opvalt is, dat ik vooral heel veel gesprekken voer met allerlei mensen.
Allereerst met docenten. Over hun lessen, hun uren, wat er aan projecten wel of niet kan, wat er in de nieuwe brochure moet komen te staan, eventuele problemen met leerlingen of locaties, examens, lesplannen, enz.
Daags voor de kerstvakantie kwam er bericht binnen dat onze leslocatie in Oosterhesselen vanaf deze week verbouwd gaat worden. Natuurlijk wist ik wel dat het ging gebeuren, maar niet wanneer. Het gaat om obs De Woert, waar wij op drie dagen in de week lesgeven.Vorige week dus snel op zoek naar een nieuwe plek, want ja, de lessen moeten gewoon doorgaan.
En zo waar: we kunnen terecht bij het POCD in Oosterhesselen. Dit staat voor het Pedagogisch Opvang Centrum Drenthe, opvang voor jongeren en jong volwassenen van 12 t/m 25 jaar met de indicatie LVG (Licht Verstandelijk Gehandicapt).
Zoals ieder jaar dringen de Sinterklaas- en Kerstliedjes zich behoorlijk aan je op. Ben je nauwelijks op dreef met Sinterklaas, is het al weer voorbij en moet er in twee weken tijd het hele Kerstrepertoire worden verwerkt. Zeker met een zo vroeg vallende vakantie als dit jaar is het echt aanpakken! Boven mijn hoofd kan ik van de pianolessen meegenieten op allerlei niveaus en stijlen, al dan niet met improvisaties. Ook komen er flarden trompet, zang, cello en basgitaar naar binnen waaien. Dat is het leuke van een muziekschool: je hoort dat er gewerkt wordt en dat het ijzeren repertoire jaarlijks door weer veel leerlingen als nieuw wordt ontvangen.
Eindelijk weer een berichtje van mij. De regelmaat van deze weblog zit nog niet helemaal in mijn systeem ingebakken, maar dat komt vanzelf, neem ik aan.
Al een hele poos hoor ik over de Nieuwbouw in Coevorden en opeens staat er een heel nieuw centrum voor de kunsten in Coevorden! Nou ja, een deel van het gebouw is voor CQ, eigenlijk is dit het nieuwe Gemeentehuis, waar ook CQ intrek in neemt, evenals een bekende Nederlandse Bank, een Grand Café en een aantal winkeltjes. Afgelopen vrijdag hebben we een rondleiding gehad op de bouwplaats. Inderdaad, een bouwplaats met nog heel veel werklieden, steigers, verfspullen en weinig aankleding, maar wel mooie grote leslokalen en een schitterende dans-/dramazaal. De Raadzaal wordt multifunctioneel, dus ook geschikt als theaterzaal, met een heuse tribune en een foyer.
Gister is bij CQ de Smaakmaakweek begonnen: een week vol workshops en activiteiten die andere aspecten van (leren) musiceren voorbij laten komen.
Smaakmaakweek: een opvallend woord, waarover iemand vroeg of het ook met proeven te maken heeft. Nou in zekere zin wel, maar het gaat niet letterlijk over eten. Een smaakmaker is iemand die (of iets wat) zich op een opvallende manier onderscheidt van anderen.
Afgelopen week heb ik een nieuwe monitor op mijn bureau gekregen. Mooi natuurlijk, maar het is wel erg wennen, het is namelijk een 20 inch breedbeeldscherm, zo’n lekkere platte dus weinig ruimte innemende monitor. Is dat nou nodig, vroeg ik mijzelf af; had het niet met de oude dikke beeldbuis gekund?
Voor mijn ogen schijnt het beter te zijn, want het beeld flikkert niet constant en dat geeft natuurlijk meer rust en concentratie. Nu ik er een paar dagen naar heb zitten kijken, ben ik mij ervan bewust dat er nog iets is veranderd: het heeft mijn blik verruimd!
Letterlijk doordat ik van links naar rechts moet kijken en mijn hoofd bewegen om het beeld helemaal te kunnen zien. Letterlijk ook doordat een Excel werkblad veel groter is geworden en je meer overzicht hebt over wat er staat en wat er eventueel aan ontbreekt.Is de wijde blik ook figuurlijk groter geworden? Zou het zo simpel zijn? Je maakt je blikveld groter, je ziet dus meer en je ziet dus beter wat er eventueel niet goed gaat? Dan zou ik de hele wereld aanraden een breedbeeldscherm aan te schaffen…
Mij is gevraagd een weblog bij te houden. Help, nog nooit gedaan! Wat moet ik dan schrijven? Hoe vaak en waarover? Nou gewoon, over wat een manager bij CQ allemaal meemaakt en doet, wat er zoal bij komt kijken binnen de organisatie om alle lessen te laten plaatsvinden.
Ok, daar gaat ie dan.